Dostępna jest w różnych odcieniach, znają ją kobiety na całym świecie, a wiele z nich używa jej codziennie, aby podkreślić swoje usta — szminka, czyli kosmetyk, który nierozerwalnie kojarzy się z kobiecością. Czym jest w zasadzie szminka? Kto ją wymyślił i od kiedy jest znana? Z naszego artykułu dowiesz się, jak wygląda historia pomadki do ust od pierwszych barwników po współczesne formuły dostępne w niezliczonej palecie kolorów.
Z czego jest zrobiona szminka?
Najczęściej zadawanym przez kobiety pytaniem jest to, jak dobrać kolor szminki, jednak niewiele osób zastanawia się nad tym, z czego jest zrobiona. Czym tak naprawdę jest kosmetyk, którym wiele kobiet podkreśla swoje usta? Stosując uproszczenie, można powiedzieć, że szminka to tłusty krem zmieszany z barwnikiem. Jednak jej skład zazwyczaj jest bardziej złożony i przemyślany pod kątem trwałości, bezpieczeństwa oraz właściwości pielęgnacyjnych.
Najczęściej do produkcji szminek wykorzystuje się wosk — na przykład pszczeli, kandelilla, mikrokrystaliczny, palmowy (carnauba) czy też spermaceti (substancja pozyskiwana z mrożenia oleju wielorybiego, choć współcześnie zastępowana syntetycznymi odpowiednikami). Dzięki temu pomadka ma odpowiedni kształt, nadaje ustom elastyczności i chroni je przed wysychaniem. Wosk odpowiada również za teksturę produktu i jego trwałość na ustach.
Kolejnym składnikiem szminki jest olej — rycynowy, kokosowy, masło kakaowe, oliwkowe, wazelina lub lanolina. Odżywia i zmiękcza skórę ust, a także chroni ją przed utratą wilgoci i wspomaga rozpuszczanie się barwnika. Sama substancja koloryzująca powstaje zwykle z koszenili pozyskiwanej z czerwców kaktusowych, dodatku kwasu borowinowego czy dwutlenku tytanu. W nowoczesnych formulacjach stosuje się także syntetyczne pigmenty bezpieczne dla skóry, które zapewniają szerszą gamę odcieni i większą stabilność koloru.
Innymi składnikami szminek są: witaminy (na przykład regenerująca witamina A i zapobiegająca starzeniu się skóry witamina E), filtry przeciwsłoneczne, ekstrakt z aloesu, aminokwasy oraz kolagen. Część producentów wzbogaca formuły o olej arganowy, masło shea czy kwas hialuronowy, co zwiększa właściwości nawilżające i wygładzające delikatną skórę ust.
Od kiedy znamy szminkę?
Historia pierwszych pigmentów, którymi kobiety barwiły usta, sięga starożytności. Królowa Nefretete dla podkreślenia swojej urody używała substancji koloryzującej już w 1340 roku p.n.e., natomiast królowa Kleopatra malowała usta karminowym barwnikiem ze chrząszczy. W starożytnym Egipcie kosmetyki do ust miały nie tylko znaczenie estetyczne, lecz także symboliczne — czerwone usta kojarzyły się z boskością i władzą.
W starożytnej Grecji szminkę używały głównie kobiety o lekkich obyczajach, co na długi czas zdemonizowało stosowanie tego kosmetyku. W XVI wieku angielskiej królowej Elżbiecie I udało się nieco odczarować negatywny wizerunek koloryzującej pomadki do ust, ponieważ użyła jej do zrobienia makijażu przedstawiającego obraz nieskalanej dziewicy. W epoce wiktoriańskiej używanie szminki wciąż budziło kontrowersje — uważano ją za oznakę próżności lub wulgarności, dopiero przełom XIX i XX wieku przyniósł większą akceptację dla kosmetyków kolorowych.
Jednak oficjalnie pierwsza szminka pojawiła się dopiero w Paryżu w 1884 roku. W jej skład wchodził olej rycynowy, wosk pszczeli i łój jelenia. Posiadała ona jedwabiste opakowanie i miała postać płynu, który na usta nanosiło się przy pomocy pędzelka. Ta pierwowzór współczesnej pomadki różnił się znacznie od dzisiejszych produktów — był mniej trwały, nie oferował tak bogatej palety kolorów i wymagał precyzyjnej aplikacji.
Kto wymyślił szminkę?
Szminka towarzyszy kobietom od tak wielu lat, jednak kto jest jej wynalazcą? Za prekursora szminki do ust uważa się Amerykanina Maurice’a Levy’ego. Stworzył on ten kosmetyk dla francuskiej firmy Guerlain. Skonstruowany przez niego pięciocentymetrowy sztyft został zaprezentowany w 1915 roku i był wysuwany dzięki dźwigience w obudowie. Mechanizm ten okazał się przełomowy — umożliwił wygodne i higieniczne stosowanie pomadki, bez potrzeby używania pędzelka czy dotykania palcami części kolorowej.
Zanim szminka zagościła na dobre w damskich kosmetyczkach jako nieodłączny element używany do makijażu, kobiety przez wiele lat wykorzystywały ją do manifestowania równości i walki o swoje prawa. W XX wieku sufrażystki podczas marszów demonstracyjnie malowały usta na czerwono, by wyrazić niezależność i sprzeciw wobec społecznych norm narzucających kobietom skromność i uległość. Produkcja masowa szminek renomowanych marek przyczyniła się do upowszechnienia pomadki jako symbolu nowoczesnej kobiecości.
Obecnie na rynku dostępne są szminki w niezwykle wielu odcieniach. Szczególnie sensualna jest czerwona szminka, której intensywność nadal budzi emocje i przyciąga uwagę. Natomiast kobiety, którym zależy na bardzo wyrazistym i drapieżnym wyglądzie, mogą używać czarnej szminki. Istnieje również subtelna szminka dla dziewczynek o owocowym zapachu, która pozwala najmłodszym odkrywać świat kosmetyków w bezpieczny i zabawowy sposób. Wśród dorosłych popularne są również różowe pomadki w różnych odcieniach, a także nude i brązowe tonacje, które idealnie komponują się z naturalnym makijażem.
Szminki z XX wieku przez to, że były robione z tłuszczu, to pewnie bardziej nawilżały. Teraz szminki strasznie wysuszają usta 🙁
O łaał, nie wiedziałam, że już Nefretete korzystała ze szminki! Ja myśląc, co to jest szminka, mam w głowie jej obecną formę, ale tyle lat wstecz musiało to wyglądać zupełnie inaczej